1 YEAR AGO ...

รู้มั้ย กว่าจะมาเป็น BOWSCLOSE อย่างทุกวันนี้ เราผ่านอะไรกันมาบ้าง?

มีทั้ง ความเหมือน..
เห็นชอบตรงกัน อยากไปในที่ๆเดียวกัน
เดินจับมือไปด้วยกัน และกินอะไรเหมือนๆกัน

มีทั้ง ความแตกต่าง..
ที่ต่างคนต่างมีความคิดเป็นของตัวเอง
ชอบในสิ่งที่ตัวเองชอบ แต่อีกคนกลับไม่ค่อยชอบ

มีทั้ง ความเข้าใจ..
เข้าใจว่าคิดถึงกันมากแค่ไหน โทรหากันเวลาห่างไกล
รู้ว่าอีกคนต้องการะไร และทำไมเค้าถึงหวงเรา

มีทั้ง ความไม่เข้าใจ..
ว่าทำไมเค้าถึงทำอย่างนั้น ทำไมเค้าถึงเป็นแบบนี้
ไม่เข้าใจทั้งตัวเค้า และตัวเรา

มีทั้ง รอยยิ้ม..
ความดีใจ ของขวัญ คำพูด การกระทำ ความจริงใจ
สิ่งที่น่ายินดีที่สุด คือ เวลาที่คนที่เรารัก ยิ้ม อย่างมีความสุข

และ น้ำตา..
สับสน วุ่นวาย แอบคาดหวังแล้วไม่เป็นอย่างที่หวัง คำโกหก
ความเอาแต่ใจ ความแข็งกระด้าง ความอ่อนไหว

...

"ความรักเป็นสิ่งสวยงามค่ะ!! ถ้าเรารู้จักดูแลมัน..."

เจ้าเหมียวเคยบอกกระต่ายน้อยว่า...
มันก็เหมือนกับลูกหมาตัวนึง ที่ตอนเลี้ยงใหม่ๆ ก็เห่อ เอาใจใส่
แล้วหลังจากนั้นล่ะ??...
หลังจากนั้น ก็คือความเคยชินที่ว่า ลูกหมาน้อยค่อยๆเติบโตขึ้น
มันซื่อสัตย์ และอยู่กับเราตลอด ยกเว้นเราจะทิ้งมัน

สุดท้าย...
เมื่อันตาย เราจะรู้ว่า ลูกหมาน้อยตัวนี้ให้อะไรกับเราบ้าง
มันมีค่าแค่ไหน เราเหนื่อยกับมัน เราตีมันแต่มันก็ยังรักเรา

ปะป๊าของนู๋โคลซบอกว่า "คนรัก คือเพื่อนที่อยู่กับเรานานที่สุดในชีวิต
เพราะว่า เมื่อเวลาผ่านไป ความหลงใหลจะเจือจาง เหลือแต่ความจริงใจ"

...
สุดท้าย
ขอให้เพื่อนๆทุกคน และมีความรัก หรือกำลังช้ำรัก
โปรดเชื่อคำๆนึงเอาไว้ "ความรักไม่เคยทำร้ายใคร"

และเดี๋ยวเร็วๆนี้ จะมีงานgraffiti1 สวยๆ ฝีมือไอ้เหมียว กะ นู๋โคลซ
มาให้เพื่อนๆชมกันนะคะ

ช่วงนี้ชอบเพลงนี้เป็นพิเศษ ร้องกะเจ้าเหมียวด้วยล่ะ!! อิอิ